شمارهٔ ۱۲۳
تَرْسونْ، لَرْزونْ، ته مهرورزمْ، مه چشمِ سو!بیچارهْ بیچارهْ دِمّهْ دِلْرِهْ با تو
تو غریبه دُوستی، مَنْ نَدوُمِهْ تِه خوز تَرْسِمّهْ تِرِهْ دِلْ بَرِنْجِهْ یکی رو
ناعاشِقِمه ته چیرِهْوُ نٰا به تِهْ خوناعاشقِ قَدّوبالامه (که اُون) دارنی تو
عَیشی بیامو نَظِرْته جٰا یکی روهَمونْ نَظِرْ کَشْتُومِهْ، مِهْ چِشْمِ سو!