شمارهٔ ۱۲۰
کیون بندگی، کین بیورد خنه واچینندیمه همتای ته که بو در ماچین
دینگنن به خاک مه سر و چینن هاچینز من ته ورجه نتومّه شه دلره واچین
بورم یمن تا بلکه بورم تا به چیناندی شهر بورم تا که نوینم ته کین
سوا که در اینی، ابرو ره زنّی چیندل خد دنّی و کس ندارنه ته دین