شمارهٔ ۱۰۸
امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْاژدرْ به گِلْ سَرْ بَکشی کلافن
مژگونْ خنجرآسٰا بَکشی غلافنْپیوسته منه سوته دلْ ره شکافن
ندومّه کاین فتنه چییه،ای دلافنبه لافن تنه چشْها کرده بلا، فن
دوستِ عشقْ منهْ دلْ در اینگونه لافنلافْ نزن که خوبونْ ره بفا، خلافن