بخش ۹۳ - در خاصیت گوشه گرفتن

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)۱۵ بیت

خوبرویان چو رخ همی پوشندعاشقان در طلب همی کوشند

یافت عنقا به عزلت و دوریقاف تا قاف نام مستوری

هر که او عزلت اختیار نکرددست با دوست در کنار نکرد

خنک آنکس که او برید از خلقدامن و روی در کشید از خلق

کار اگر با خدات خواهد بوداین تعلق بلات خواهد بود

طفل معنی به کام پروردهنشود جز درین پس پرده

تا تو اندر میان انبوهیروز و شب در عذاب و اندوهی

گرگ آزاد ریسمان در حلقکیست؟ خلوت‌نشین دل با خلق

دل مخوان، ای پسر، که دول بودآنکه در چاه خلق گول بود

ریسمانیست سست صورت جاهتو به این ریسمان مرو در چاه

چون به خلوت روی مبر با خویشفکر اسباب صورت، از کم و بیش

چون نبی دور شد ز بیع و شریکنج خلوت گزید و غار حری

عزت غار بود و عزلت شهرمنتج عیش عمر و عشرت دهر

ماه یکشب که در برو بستندمردم او را ز بامها جستند

خود ز عزلت زیان نبیند کسکز خموشیست سود عزلت و بس

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت عزلت و دوری از مردم در مسیر عشق و شناخت خداوند صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که کسانی که از خلق فاصله می‌گیرند و به عزلت می‌نشینند، می‌توانند به حقیقت و شناخت عمیق‌تری دست یابند. او به عاشقان توصیه می‌‌کند که برای یافتن معانی عمیق و حقیقت باید از تعلقات دنیوی و جمع‌های اجتماعی دوری کنند. شاعر به هشداری اشاره می‌کند که وقتی در میان مردم باشیم، همواره در عذاب و نگرانی خواهیم بود. او داستان نبی را نقل می‌کند که به دلیل دوری از معاملات و شلوغی‌ها، خلوت گزیده و به عزلت نائل آمده است. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که عزلت و سکوت می‌تواند منبع سود و خوشبختی باشد.