شمارهٔ ۲

۹ بیت

هر کش ارادتی چش ای حور زاده بوواخورم کرم همیشه که بختش وراذه بو

ای دوستم شوی ز وصال رک رسنقصد سوار سن نه که کار پیاده بو

دی فکر و گربدم تو در کفته و دلمعیبش مکر که این ولجی سه ساده بو

دل مون نهناده زلف تو خوارت مکو بناتحاصا ایمنی که همای هناده بو

بای م بسته و بوفا سر کیا کشیاز سر کشو بمهر تو کش مار ساده بو

واتت که سر فلاکروهینی تو ساعتیکین آه سوته دل بهر جه تووات ایستاده بو

هرکش سکن تو زهره جبینی و شاهنوچشمش همیشه روشن و کانش و جاده بو

از روی روز کار پذو ماذ روز کارباور مکر که مثل تو پوریش زاده بو

واژند کاوحدی خط صوزش ورک جزوبیچاره جز کرو که قلم سین رواده بو