شمارهٔ ۳۰ - شکوائیه قافیه: ونکشم۲ بیت شعر فخر و شاعران ننگین ز فرط حرص و آزخویش را از زمره این جمع چون بیرون کشم «انوری» چون نیز از ننگ طمع نتوان گریختانتقام خویش از این ناقصشریکان چون کشم