غزل شمارهٔ ۴۴۰

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اهینشکستیم۶ بیت

هرگز دل کس را به گناهی نشکستیموز بهر جزا طرف کلاهی نشکستیم

صد نخل نشاندیم ولی گوشهٔ دستاراز طرف چمن شاخ گیاهی نشکستیم

از میکده بردیم دو صد شیشه به کعبهیک شیشه دلی بر سر راهی نشکستیم

صد ره نشکستیم سر از سنگ جنون، لیکیک ره به غلط طرف کلاهی نشکستیم

هرگز هوس روی تو نگذشته به خاطرکز هّم تو در دیده نگاهی نشکستیم

یک ره به کمال تو ندیدیم که در دلعرفی صفت از بیم تو آهی نشکستیم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان دلتنگی و وفاداری شاعر می‌پردازد. شاعر از این می‌گوید که هرگز دل کسی را به گناه نشکسته و در تلاش برای انجام کارهای نیک بوده است. او به تلاش‌های خود در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود چالش‌ها و سختی‌ها، هرگز گام نادرستی برنداشته است. عشق و محبت به معشوق در این شعر مشهود است و شاعر تأکید می‌کند که حتی به خاطر عشق به او، برخی از آرزوهایش را نیز نادیده گرفته است. در نهایت، احساس عاشقانه و احترام به معشوق را با لحنی عاطفی بیان می‌کند.