غزل شمارهٔ ۳۶۳
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اشودلذیذ۶ بیت
مجنون که عیشش از غم لیلی شود لذیذحرمان به کام او چو تمنا شود لذیذ
حشمت به لذت است ولی که رسد به صلحکی اضطراب همچو تسلی شود لذیذ
این تلخ گریه را شکرآمیزش کن به خندتا گریه ام چو خنده به سلمی شود لذیذ
بی تربیت شمائل حسنت کمال یافتبی آفتاب میوهٔ طوبی شود لذیذ
چون سر کنم حدیث تو با ذوق اهل حالکاری کنم که لفظ چو معنی شود لذیذ
عرفی چه خوش بود که چو بوسی کنم سوالمانند بوسه بر لبش از می شود لذیذ