شمارهٔ ۲۵

۷ بیت

مشکین شود چو باد بزلف تو بگذرد عاشق شود کسیکه بروی تو بنگرد

بر غالیه بماند بر عارض تو بادگاهش برو بمالد و گه باز بسترد

گر پشت یابد از رخ تو لاله بشکفدوز بیم غمزگان تو نرگس بپژمرد

نیرنگ جادوانه و ارتنگ چینیانهر شب بنزد چشم و رخ تو که آورد

و آن صد هزار حلقۀ مشکین پر شکنهر ساعتی بگرد گل تو که گسترد

چشم تر است مایۀ نیرنگ و دلبرینرگس ندیده ام که بنیرنگ دل برد

طبعی بر آن دو زلف تو چندان گره فتادکش مرد هندسی به دو صد سال نشمرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جاذبه‌های ظاهری معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که باد به زیبایی زلف معشوق می‌زند و باعث عاشق شدن دیگران می‌شود. بادی که بر چهره معشوق می‌وزد، لحظاتی درخشان و لحظاتی غمناک را ایجاد می‌کند. گل‌ها و لاله‌ها از محبت او شکوفا و پژمرده می‌شوند و نیرنگ و فریب‌های عشق در چشم‌های او نمایان است. شاعر زیبایی را به گونه‌ای وصف می‌کند که حتی ریاضی‌دانان هم نمی‌توانند پیچیدگی آن را اندازه‌گیری کنند. به طور کلی، شعر کنایه از قدرت و تأثیر زیبایی معشوق بر دل‌ها و دلباختگان دارد.