شمارهٔ ۱۳۴

۶ بیت

گل سوری بماه اندر شکفتهبر او بر کژدم جرّاره خفته

دو لب چون دانۀ نارست لیکنبنوک سوزن اندیشه سفته

نکوروئی که از فردوس حورابرو خوبی فرستاده است سفته

شب تار آشکارا گشته دائمبزیرش روز رخشنده نهفته

بآیین صورتی کاندر جهان کسنظیر او ندیده ست و نگفته

چو گل گویی شکفته عارضینشوز او زلفین مشکین گرد رفته

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تصویر کشیدن زیبایی و جذابیت یک دختر جوان می‌پردازد که با گل شبیه و لطیف توصیف شده است. او به مانند گل سُرخی است که در دل شب شکفته و بر رویش کژدمی خوابیده است. لب‌هایش همچون دانه‌های نارس و نازک هستند، در حالی که اندیشه‌اش به مانند سوزن تیز است. شاعر می‌گوید که این دختر از بهشت فرستاده شده و زیبایی‌اش نظیری در دنیا ندارد. شب تیره، زیبایی او را آشکار کرده و روشنایی روز در زیر او پنهان است. او به گونه‌ای توصیف شده که در جهان هیچ کس شبیه او را ندیده و نشنیده است. زلف‌های مشکی او همچون دور زدن در گلبرگ‌ها جلوه‌گر است.