شمارهٔ ۷: چو دست شانه گشاید ز زلف یار گره
چو دست شانه گشاید ز زلف یار گرهبه پای دل زند از غصه بیشمار گره
به غیر رشته زلفش که دل بدو بستمکسی ندید، به یک رشته صد هزار گره
دمی برای خدا از جبین گره بگشایاز این زیاده به دل ها روا مدار گره
گره گشای جهان چون علی(ع) بود «عمان »امید هست که بگشایدت ز کار گره
یگانه حضرت حبل المتین که غیرت اوگشود کشور دین را، ز ذوالفقار گره