بخش ۱۱
در استشفای عارفانه در طریق اهل وجد گوید.
ساقیا جام دگر لبریز کنآتش ما را ز آبی، تیز کن
تا خرد، ثابت بود بر جای خویشمدعا را پرده میگیرد به پیش
سرخوشم کن ز آن به جان پروردههاتا توّهم را بسوزم، پردهها
مست گردم، رشتهای آرم به دستقصۀ مستان که گوید غیر مست؟