غزل شمارهٔ ۸۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انیمکن۷ بیت

بیش از این بد عهد و پیمانی مکنبا سبکروحان گران جانی مکن

زلف کافر کیش را برهم مزنقصد بنیاد مسلمانی مکن

غمزه را گو خون مشتاقان مریزملک از آن تست ویرانی مکن

با ضعیفان هرچه در گنجد مگوبا اسیران هرچه بتوانی مکن

بیش از این جور و جفا و سرکشیحال مسکینان چو میدانی مکن

گر کنی با دیگران جور و جفابا عبیدالله زاکانی مکن

از وصالت چون به بوسی قانعستبوسه پیشش آر و پیشانی مکن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شخصی می‌خواهد که دیگر به عهد و پیمان‌هایش پایبند نباشد و از دلخوری و بی‌رحمی خود نسبت به دیگران بکاهد. او هشدار می‌دهد که از زلف محبوب کافر کیش خودداری کند و با دلخوری به افراد ضعیف و اسیر اهانت نکند. همچنین از شوریدگی و بی‌رحمی بیش از حد نسبت به مسکینان منع می‌کند و نسبت به عبیدالله زاکانی نیز تأکید دارد که نباید جور و جفا کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که اگر محبوب به بوسه راضی است، بهتر است او را در آغوش بگیرد و از عمل نکردن به این خواسته خودداری کند.