غزل شمارهٔ ۷۰

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اهنوز۷ بیت

با ما نکرد آن بت سرکش وفا هنوزآخر نشد میانهٔ ما ماجری هنوز

ما خستگان در آتش شوقش بسوختیموان شوخ دیده سیر نگشت از جفا هنوز

بعد از هزار درد که بر جان ما نهادرحمت نکرد بر دل مسکین ما هنوز

از کوی دوست بیخود و سرگشته میرویمدل خسته بازمانده و چشم از قفا هنوز

بوسیست خونبهای من و لعل او مراصد بار کشت و می‌ندهد خونبها هنوز

دل در شکنج طرهٔ پر پیچ و تاب اومانده است در کشاکش دام بلا هنوز

مسکین عبید در غم عشقش ز جان و دلبیگانه گشت و یار نشد آشنا هنوز

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنجی که از عشق ناکامش می‌کشد سخن می‌گوید. او هنوز به وفای آن محبوب سرکش امیدی ندارد و ماجرایشان نیمه‌کاره باقی مانده است. با وجود سوختن در آتش شوق، محبوب بی‌توجه به او مانده است و دل او هنوز در دردهای بی‌پاسخ قرار دارد. شاعر بی‌هدف و سرگردان در کوی دوست است و دلش خسته و چشمش به دنبال محبوب است. او بارها از عشقش آسیب دیده و هیچ‌گاه بهای عشق خود را دریافت نکرده است. در نهایت، شاعر به بیگانه شدنش با خود و عدم آشنایی محبوب اشاره می‌کند، به طوری که او هنوز نتوانسته به آرامش و فهم از عشق برسد.