غزل شمارهٔ ۱۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ندنیست۵ بیت

دلداده را ز تیر ملامت گزند نیستدیوانه را طریقهٔ عاقل پسند نیست

از درد ما چه فکر وز احوال ما چه باکآنرا که دل مقید و پا در کمند نیست

فرهاد را که با دل شیرین تعلقسترغبت به نوشدارو و حاجت به قند نیست

هرجا که آتش غم دلدار شعله زدجان برفشان به ذوق که جای سپند نیست

بس کن عبید با دل شوریده داوریبیچاره را نصیحت ما سودمند نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دیوانگی است. شاعر می‌گوید که عاشق که دلداده است، از ملامت و سرزنش‌ها تاثیر نمی‌پذیرد و دیوانه نیز به عقل و مصلحت اهمیت نمی‌دهد. او بیان می‌کند که درد و وضعیت عاشقان برایشان مهم نیست، زیرا آنها از قید و بند دنیا رها هستند. فرهاد، عاشق معروف، به خاطر عشقش نیازی به نوشدارو و قند ندارد و در حضور آتش غم دلدار، هیچ چیز دیگری برایش اهمیت ندارد. در انتها، شاعر به عبید می‌گوید که نصایح او برای کسی که دلش بی‌قرار است، مفید نخواهد بود.