گنج

شمارهٔ ۴۹

۵ بیت
هر که تیر طعنه اندازد پیاپی چون کمانهمچو ترکش صد دل آزار است در جلدش نهان
خون هم را می خورند این دوستان گر پیش از ایندوستان خوردند سوگندی به جان دوستان
در طریق گمرهی چون جاده پامال هم اندبس که هر دم راه هم را می زنند این همرهان
آسمان را از زمین کی فرق در معنی کنندگر تفاوت در میان باشد زمین تا آسمان
می کند اثبات جهل از حجت انکار خویشهر که نورس می دهد ترجیح بر آتش دخان