شمارهٔ ۷۳
در خرابات مغان مأوای ماستسید ما میر بی همتای ماست
نور رویش کز همه پنهان بودجلوه گر در دیده بینای ماست
تا بپای او سری بنهاده ایمهرکجا باشد سری در پای ماست
دایمش کف بر کف جام جم استهر کرا لب بر لب مینای ماست
قطره خوردیم و خوش دریا شدیمهفت دریا موجی از دریای ماست
مابعشقش واله و شیدا شدیمعشق او هم واله و شیدای ماست
موسی وقتیم چون نور علیز آستین پیدا ید بیضای ماست