شمارهٔ ۱۹۴
ای قدت سرو ناز و رویت گلکوی تو گلشن و دلم بلبل
هر دم از جوش باده عشقتشیشه دل برآورد غلغل
تن رباب منست و رگها تارخوش نوازم نوازش زابل
تا بشویم ز سینه گرد ملالساقیا خیز و در قدح کن مل
حلقه همچو زلف زنجیرتسرکشان را بگردن آمد غل
شاه اقلیم حسنی و باشدچتر شاهی بسر ترا کاکل
همچو نور علی مرا سرورنیست الا که صاحب دلدل