شمارهٔ ۱۰۱

۷ بیت

مرا گر پای تا سر تن بسوزدترا کی دل بحال من بسوزد

مزن بر آتشم دامن که ترسمترا از شعله اش دامن بسوزد

بتن تابی که دارم از تب عشقعجب نبود که پیراهن بسوزد

بهر روزن که از دل دود آهمبرون آرد سر آن روزن بسوزد

بگلشن گر رسد بوئی ز داغمهزاران لاله از گلشن بسوزد

بترس از برق آه خوشه چینانکه میترسم ترا خرمن بسوزد

دل از نور علی موسی جان راچو نخل وادی ایمن بسوزد