شمارهٔ ۵۰۶
دلم تا کی چنین دیوانه باشدچراغ عشق را پروانه باشد
به وجهی چون سرش سودا گرفتهروا باشد اگر دیوانه باشد
به دیگر وجه رندی پاک باز استکه کنج گلخنش کاشانه باشد
جم وقتم ولی در مسند عشقنه چون جغدم که در ویرانه باشد
کسی را دوست می دارم که با منهمیشه همدم و هم خانه باشد
مرا باید که در پیمان من یارچو می لب بر لب پیمانه باشد
اگر خواهی که باشی پهلوانیز خود بگریز تا مردانه باشد
نزاری محو شو در ذرات محبوبسخن این و جز این افسانه باشد
کسی را اقتدار عشق بایستکه چون من با خرد بیگانه باشد