شمارهٔ ۱۲۶۷
کُشتی ز بس انتظار تا کیای یار فریب یار تا کی
رخساره به خونِ دیده رنگیناز دستِ تو ای نگار تا کی
با ما نه قرار داده بودیصبرِ دل بی قرار تا کی
فریاد ز روزگارِ هجرانبی‌دادیِ روزگار تا کی
من تا به میان فتاده در خوننا بوده تو در کنار تا کی
من مست چو بلبلان و محرومزان نرگس پر خمار تا کی
ای نور دو دیده ی نزاریتا چند ز انتظار تا کی