شمارهٔ ۱۰۹۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انغوله۸ بیت

زهی از عنبر سارا نغولهکمندست آن که داری یا نغوله

ظریفت گفتن و چالاک رفتنلطیفت گردن و زیبا نغوله

چرا دربندِ زنجیرش فکندیمگر دارد چو من سودا نغوله

برای صید دل‌ها گاه گاهیگره وا می‌کند عمدا نغوله

به دعوی کاکلت از سرفرازیبه پیشانی درآمد با نغوله

به دادش لاجرم سروا بریدندچو خامش کرد کاکل را نغوله

ازین جا با دو شاخش بسته دارندکه بیرون آمد از یاسا نغوله

نزاری را بناگوشت بزد راهکه نه دل می‌برد تنها نغوله

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک بانوی خاص به نام نغوله می‌پردازد. شاعر ویژگی‌های ظریف و دلربای او را همچون چالاکی، زیبایی صورت و گردن او تعریف می‌کند. او از زنجیرهایی که به دور نغوله است نیز گلایه می‌کند و می‌پرسد چرا او را محدود کرده‌اند، در حالی که نغوله قابلیت صید دل‌ها را دارد. در ادامه، شاعر به وقایع مختلف و چالش‌های مربوط به زیبایی و جذابیت نغوله اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که او حتی در میان مشکلات مختلف، هنوز هم مقامی خاص دارد. در نهایت، شاعر با اشاره به داستان ناهمواری‌های نغوله و تأثیرش بر دیگران، به زیبایی‌اش ادامه می‌دهد.