شمارهٔ ۱۰۷۹

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: رکرده۹ بیت

بر کوچه ی او خواهم یک بار گذر کردهور شهر وجود خود اوباش به در کرده

در کنج خراباتی بر هر طرفی لاتیبا توست ملاقاتی بی میل نظر کرده

تا کی برَد از راهم اندیشه ی کوتاهمیک باره همی خواهم با عقل دگر کرده

ماییم و غرامت را بربسته علامت راپیکان ملامت را از سینه سپر کرده

در واقعه ای مشکل شب ها همه بی حاصلدر چشم قرارِ دل مکحول سهر کرده

با عکس جمال او یعنی که خیال اوتکرار وصال او شب تا به سحر کرده

ماییم و دلی مسکین نه کفر در او نه دینبر بوی لب شیرین ابری ز شکر کرده

بی چاره نزاری هان بآزای زخود پنهانخود را و مرا برهان زین هر دو گذر کرده

تا چند ز جان و تن تن می زن و جان می کندر خرمن هستی زن این آتش بر کرده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگری از عشق و اشتیاق به معشوق است. شاعر در تلاش است تا با گذر از کوچه‌های یاد معشوق، احساسات و یادها را زنده کند. او به دوگانگی بین عقل و احساس اشاره می‌کند و از درون خود که درگیر غم و دلتنگی است، سخن می‌گوید. دلش نه به کفر گرایش دارد و نه به دین، بلکه صرفاً به بوی شیرین لب معشوق فکر می‌کند. در نهایت، شاعر از دردی نهانی صحبت می‌کند که او را به شدت آزار می‌دهد و خواهان رهایی از این وضعیت است. او همچنان در تلاش است تا از این زندگی پرچالش عبور کند.