شمارهٔ ۸۹
من نه آن غرقه که از بحر برندش به کنارمن نه آن تشنه که سیراب کنندش ز فرات
تشنه ی تشنگیم عشق چه هجران چه وصالدلخوش از بندگیم لابعطاء وصلات
منظری وجهک فی کل صباح و مسامنطقی ذکرک فی کل عشاء غدات
جور کن جور که بر مهر تو کردست یقینحاش لله که نشاط از تو برنجد زجفات
چه غم اربند نهد خواجه بر بنده شفیقباده گو تلخ دهد ساقی شیرین حرکات