شمارهٔ ۷۴

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: اهاست۸ بیت

قاصدی مژده رسان در راه استروز آراستن خرگاه است

صبح عیداست و جهان تا بجهانخرم از دولت شاهنشاه است

بر من و واپسیم عیب مکنهمه جا مقصد من همراه است

چاه با راه در این پرده یکیستراه یوسف سوی مصر از چاه است

من از او، انده ازو، شادی ازوستدست بیگانه زمن کوتاه است

عرض حاجت بر او حاجت نیستدوست از کرده ی خود آگاه است

دل من در کنف حضرت اوستهرچه از دوست رسد دلخواه است

نامه از سوی کسی داشت نشاطپاسخی طالب از این درگاه است

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شادی و خوشحالی در روز عید و ورود قاصدی که مژده‌ای آورده اشاره می‌کند. او از نعمت‌ها و خوشی‌هایی که به برکت شاهنشاه به دست آمده، صحبت می‌کند و تاکید می‌کند که نباید به جلوه‌های ظاهری عیب گرفت. شاعر همچنین به نزدیکی راه و چاه اشاره دارد و می‌گوید که همواره با یاری دوست، غم و اندوه از او دور می‌شود. در نهایت، او از بی‌نیازی به درخواست حاجت از دوستش می‌گوید، زیرا دوست از حال او باخبر است و هرچه از او برسد، مطلوب و دلخواه است.