شمارهٔ ۶۷ قافیه: ودیاست۴ بیت درد ما را نوبت بهبودی استوین غم ما آیت خشنودی است باز گشتستم ز سودای جهانسودما بر کف یکی بی سودی است در فراقت چیست دانی حال دلبا همان حالت که با ما بودی است با غم او خوش بود وقت نشاطگر نداند کس که این خشنودی است