شمارهٔ ۲۵۴
تا به کی افزایش تن کاهش جان تا به کیخانه ویران از پی تعمیر زندان تا به کی
وادی خونخوار عشق است این نه بازار هوسترک سر باید در این ره فکر سامان تا به کی
دل بر دلبر بیفکن جان بر جانان فرستاین غم دل تا بچند این انده جان تا به کی
با قضای حق چه خیزد از رضای این و آنکیست این یا چیست آن این تا به چند آن تا به کی
زلف ساقی گیر و جامی از می باقی طلبدر غم فانی توان بودن پریشان تا به کی
سر به پای دوست دارد گر به زلفش همسریای شب هجران نمیآیی به پایان تا به کی
دل نماند عشق کی ماند نهان در دل نشاطآتش اندر پنبه بتوان کرد پنهان تا به کی