شمارهٔ ۱۲۱

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: رامد۶ بیت

بادهٔ عشق ترا دل جام شدپرتو روی ترا جان نام شد

زین سپس پیمان غم باید شکستنوبت پیمانه، عهد جام شد

در شمار خاصگان مردود ماستهر که او مقبول طبع عام شد

بی رخ و زلفش چهار بر ما گذشتتا شبی شد صبح و روزی شام شد

ترک بدخو سرکشی از سرنهاداندک اندک مرغ وحشی رام شد

در رهش گفتم فشانم جان نشاطآن هم اندر کار یک پیغام شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و جذبه‌ای می‌پردازد که به قلب و جان شاعر دست می‌یابد. باده عشق به مانند جامی است که دل او را پر کرده و زیبایی محبوبش جان او را نامی بخشیده است. شاعر اعلام می‌کند که باید از غم‌ها عبور کند و به پیمان عشق ادامه دهد. او اشاره می‌کند که کسانی که محبوب نیستند، در میان خاصان جمع نمی‌شوند و تنها افرادی که مقبول عام هستند، در دل او جایی دارند. در نهایت، شاعر از تلاش برای آرام کردن دل خود و بیان عشقش به معشوق صحبت می‌کند.