گوشه ای از بهر آسایش بجز میخانه نیست

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انهنیست۳ بیت

گوشه ای از بهر آسایش بجز میخانه نیستچاره ی رنج دو عالم غیر یک پیمانه نیست

آنکه می بیند به بند عشق و پندم میدهدگرچه من دیوانه‌ام، پیداست کو فرزانه نیست

آشنا دیدش نشاط از بسکه با بیگانگانمیخورد خون زین غم اکنون تا چرا بیگانه نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که تنها مکانی که برای آسایشش وجود دارد، میخانه است و تنها چاره‌ی رنج‌های زندگی یک پیمانه شراب است. شاعر به عشق و دل‌باختگی اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگران ممکن است او را دیوانه بدانند، اما در واقع بسیاری از آن‌ها درک درستی از عشق ندارند. همچنین اشاره می‌کند که آشنایان او شاد و خوشحال هستند، اما او در عذاب و غم است، زیرا بین احساساتش و واقعیت‌ها فاصله وجود دارد.