بخش ۳۶ - ذکر بردن اهلبیت رسالت از کوفه به جانب شام

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۷ بیت

شاه خاور چون علم بر بام زدبا جرس بانگ رحیل شام زد

بست بار ناقه آن جمع پریشخصم خونخوار از پس و سرها ز پیش

قطب امکان ماه اوج احتشامشد روان با خیل انجم سوی شام

قافله سالار آن مشکین قطاردخت زهرا بانوی مهد وقار

کِلِّهِ آن بانوی حورا کنیزآه دود آسا و دست خاک بیز

بر سنان سرها چو گل بر شاخساربانوان نالان چو بلبل زار زار

سیل اشک از دیدگان آن گروهسر نهاده در بیابان کوه کوه

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف سفر امام حسین (ع) و کاروان ایشان به سمت کربلا می‌پردازد. در آغاز، از حرکت شاه خاور (امام حسین) صحبت می‌شود که به همراه کاروانی از زنان و دل‌سوزان، به سمت شام می‌رود. او و اطرافیانش با شور و حال، سفر را آغاز می‌کنند و حس حماسه و شجاعت در آن‌ها موج می‌زند. در عین حال، غم و اندوه در چهره بانوان و ناله‌های آن‌ها محسوس است، که نشان از فراق و مصیبت‌هایی دارد که در پیش رو دارند. سیل اشک آن‌ها نیز بر شدت اندوه این سفر می‌افزاید و فضای شعر را غم‌انگیز می‌کند.