بخش ۱۶ - آمدن فرشتهٔ آب به جهت یاری

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۱۵ بیت

شد فرشته باد بر مرکز نوانکه فرشته آب شد سویش روان

گفت: کای در بحر موسی را دلیلسوی تو آورده ام صد رود نیل

هین فروزان سیل ها در غرب و شرقیکسر این فرعونیان را ساز غرق

کن ز بنیاد این سواد مخترمچون سبا بر کنده از سیل عرم

حکم کن ای نوح تا سازم غریقجمله در غرقاب طوفان این فریق

آبرا بر قبطیان می ساز خونای تو موسی را به وادی رهنمون

گفت: کای افرشتهٔ فرخنده کیشعذر پیش آور که بردی آب خویش

قدرت الله نیست محتاج مددرو فرو خوان قل هُو الله احد

هفت دریا را مکان از مشت ماستآبها را منبع از انگشت ماست

آب کو بُد حامل عرش مجیدای فرشته خود ز ما آمد پدید

من نمودم شقّ به موسی نیل راوارهاندم از وی اسرائیل را

خواهم ار این خاکدان، کردن خرابمی کشم از جنبشی یکسر در آب

امر ما را بسته طوق انقیاداستطقس آب و آتش، خاک و باد

ای فرشتهٔ آب، راه خویش گیرره کز آنجا آمدستی، پیش گیر

آتشم ترسم ز تاب التهابآب هایت را کند یکسر سراب

خلاصه

هوش مصنوعی: این بخش از شعر به گفت‌وگوی فرشته باد و فرشته آب اشاره دارد. فرشته باد به فرشته آب می‌گوید که برای غرق کردن فرعونیان به کمک موسی آمده است.‌ او از قدرت خداوند سخن می‌گوید و یادآوری می‌کند که نیازی به کمک هیچ‌کس نیست، زیرا خداوند خود قادر است. موسی به فرشته پاسخ می‌دهد که آب را به‌عنوان وسیله‌ای برای غرق کردن دشمنانش به کار خواهد برد و در عین حال به قدرت خدا و چگونگی هدایت قوم اسرائیل اشاره می‌کند. این مکالمه نشان‌دهنده قدرت الهی و تسلط خداوند بر نیروهای طبیعت است. فرشته باد باید به مسیر خود ادامه دهد و از قدرت خداوند در اجرای فرمان او آگاه باشد.