شمارهٔ ۱۸۲
من شاهباز زاده شاه شریعتماز بهر صید طایر قدس حقیقتم
طاووس باغ انسم و سیمرغ باغ قدسعنقای برج عزت و شاه شریعتم
لاهوتیم که هم بر ناسوت گشتهامتا جزء و کل شناسم و هم بعد و قربتم
آری ز ملک تا ملکوتم گذر بودجبروت منزلم شده لاهوت خلوتم
دانسته ام که مبداء و میعاد من کجاستاینجا اگر چه پاسی در قید صورتم
آدم نبود و عالم و نه جن و نه ملککو کرد ظاهرم چو یم از نور فطرتم
تا آمدم ز عالم علوی در این مقامدایم از این فراق گرفتار محنتم