گنج

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۰

ای همه گفتار خوب بی‌کردار،بی‌مزه‌ای و نکو چو دستنبوی
روی مکن هر سوئی و باز مگرداز سخن خویش مباش چو گوی
گوی نه‌ای چون دوروی گشته‌ستی؟گوی کند هر زمان به هرسو روی
آنچه نخواهی که بدرویش مکاروانچه نخواهی که بشنویش مگوی