قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴
ای باز کرده چشم و دل خفته را ز خواب،بشنو سؤال خوب و جوابی بده صواب:
بنگر به چشم دل که دو چشم سرت هگرزدیدهاست چشمهای که درو نیست هیچ آب
چشمهست و آب نیست، پس این چشمه چون بُوَد؟این نکتهای است طرفه و بیهیچ پیچ و تاب
گاهی پدید باشد و گاهی نهان شوددادم نشانیای به مثل همچو آفتاب