قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹
بگسل رسن از بیفسار عامهمشغول چه باشی به بارنامه؟
تو خود قلم کردگار حقیاحسنت و زهی هوشیار خامه
قول تو خط توست، مر خرد راسامه کن و بیرون مشو ز سامه
منیوش مگر پند خوب و حکمتبرگوش همه خلق خاص و عامه
بی جامه شریفی ازانکه جانتمعروف به خط است نه به جامه