قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۲
نگه کن زده صف دو انبوه لشکریکی را یکی ایستاده برابر
نه آن جای این را نه این جای آن رابگردند هردو به هردو صف اندر
به دو سوی صف دو برادر مبارزابا هر یکی پنج فرزند در خور
رسولی شغب کو میان دو صفشاندوان زین برادر سوی آن برادر
رسولی که پیغام او از پس اوهمی ماند اندر میان دو لشکر
کنند آتشی هر دو لشکر ولیکنهمه روی بر روی بنهند یکسر