شمارهٔ ۱۱

۹ بیت

خطاب کرد مرا وقت صبح، کای ناصرچرا چو ثابته ساکن شدی ز سیّاری؟

پس از خجالت بسیار سر بر آوردمبگفتم از سبب مفلسی و بیماری

بگفت چارهٔ این کار سخت آسان استهمیشه چارهٔ بیچارگان کند باری

برو به سُدّهٔ صاحب نصاب عقل و هنرکه هرکه سر نهد آنجا کند کلُه داری

معین حق، شرف‌الدین که خاک سُدهٔ اوشرف دهد به مقیمان قصر زنگاری

مربی علما، عالم معالم دینکه نیست دانش او مختصر ز بسیاری

زحل که حارس حصن حصین گردون استز رأی روشنش آموخت حزم و بیداری

غبار موکب او سرمهٔ سپاهان استکه داد روشنی چشم تیره و تاری

حساب عمر شما در زمانه چندان بادکه فاضل آید از او هر عدد که بشماری

خلاصه

هوش مصنوعی: شخصی در صبح با ناصر صحبت می‌کند و از او می‌پرسد که چرا مانند ستاره‌ای ثابت شده و حرکت نمی‌کند. ناصر از خجالت سر بالا می‌کند و دلیل خود را مفلسی و بیماری عنوان می‌کند. فرد به او می‌گوید که راه حل این مشکل ساده است و به او پیشنهاد می‌دهد که به سده برود، جایی که افراد با هوش و هنرمند زندگی می‌کنند. او همچنین از معین حق شرف‌الدین یاد می‌کند که علم و شرافت را به ساکنان آنجا می‌بخشد. این فرد به صفات مثبت مربی علما و شخصیت‌های برجسته می‌پردازد و بیان می‌کند که از نبوغ و حکمت او باید یاد گرفت. در انتها، به او یادآوری می‌کند که عمر انسان‌ها در این دنیا بسیار محدود است و ارزش آن به دانش و فایده‌ای که از آن کسب می‌شود بستگی دارد.