پرش به محتوا

گنج

گنج›سیدای نسفی›شهر آشوب›شمارهٔ ۹۶ - انگشتی

شمارهٔ ۹۶ - انگشتی

۱ بیت

شوخ انگشتی که بازار از رخش افروختهخورجینش پر بود از کنده نیم سوخته

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تصویر یک شوخ انگشت اشاره می‌کند که با خنده و شوخی خود، بازار را شاداب کرده است. خورجین او پر از چوب‌های نیم‌سوخته است که نشان‌دهنده وضعیتی است که شاید به دلیل شوخی‌هایش به وجود آمده باشد. به طور کلی، این شعر به شادی و زندگی در بازار اشاره دارد.

پیشینشمارهٔ ۹۵ - دیوارزن پسینشمارهٔ ۹۷ - آشپز

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی