پرش به محتوا

گنج

گنج›سیدای نسفی›شهر آشوب›شمارهٔ ۵۵ - شسته گر

شمارهٔ ۵۵ - شسته گر

۱ بیت

با نگار شسته گر گفتم تویی دریای مشکگفت رو رو پیش من قدری ندارد دست خشک

خلاصه

هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر با نگار خود صحبت می‌کند و او را به دریا و مشک تشبیه می‌کند. نگار در پاسخ می‌گوید که به خاطر وضعیتش نمی‌تواند به او نزدیک شود و دست خالی‌اش کافی نیست. این گفتگو نشان‌دهنده عشق و احساسات عمیق شاعر است، اما در عین حال نشانه‌هایی از فاصله و کمبود نیز وجود دارد.

پیشینشمارهٔ ۵۴ - شسته گر پسینشمارهٔ ۵۶ - عینک ساز

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی