پرش به محتوا

گنج

گنج›سیدای نسفی›شهر آشوب›شمارهٔ ۴۸ - کله پز

شمارهٔ ۴۸ - کله پز

۱ بیت

آن بت سیرابه پز آید ز دیگش بوی مشکاز غم او پاچه ها باریک و سرها گشته خشک

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف یک بت (مجسمه) می‌پردازد که از دیگش عطر مشک به مشام می‌رسد. این بوی خوش نشانه‌ای از خوشحالی و زیبایی است، اما در عین حال غم و اندوهی را نیز به تصویر می‌کشد، چرا که پاچه‌ها باریک و سرها خشک شده‌اند و این حالت نشان‌دهنده‌ غم و ناراحتی است.

پیشینشمارهٔ ۴۷ - جامه باف پسینشمارهٔ ۴۹ - کله پز

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی