پرش به محتوا

گنج

گنج›سیدای نسفی›شهر آشوب›شمارهٔ ۲۰۹ - باغبان

شمارهٔ ۲۰۹ - باغبان

۱ بیت

باغبان امرد به باغش خویش را انداختمریختم از دیده خود اشک و شبنم ساختم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از احساسات خود در باغی صحبت می‌کند که به نوعی به آن عشق می‌ورزد. او غم و اندوه خود را به شکل اشک بیان می‌کند و این اشک‌ها را به شبنم تشبیه می‌کند، که نشان‌دهنده زیبایی و تازگی نیز هست. همه اینها حس عاطفی عمیقی را نسبت به باغ و طبیعت به تصویر می‌کشد.

پیشینشمارهٔ ۲۰۸ - چلپک پز پسینشمارهٔ ۲۱۰ - خشت ریز

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی