پرش به محتوا

گنج

گنج›سیدای نسفی›شهر آشوب›شمارهٔ ۱۷۶ - دهقان

شمارهٔ ۱۷۶ - دهقان

۱ بیت

دوش رفتم خرمن آن شوخ دهقان روفتمجمع کردم خاطر خود را و آنگه کوفتم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این دو بیت، شاعر به یادآوری تجربه‌ای از رفتن به خرمن (محل ذخیره غلات) دهقان می‌پردازد. او در ابتدا ذهن و احساسات خود را جمع و جور می‌کند و سپس به نوعی انتقاد یا شوخی با این دهقان می‌پردازد. به طور کلی، این اشعار حکایت از تعامل شاعر با زندگی و موضوعات روزمره دارد.

پیشینشمارهٔ ۱۷۵ - گوگردی پسینشمارهٔ ۱۷۷ - ماشکار

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی