پرش به محتوا

گنج

گنج›سیدای نسفی›شهر آشوب›شمارهٔ ۱۷۳ - قلندر

شمارهٔ ۱۷۳ - قلندر

۱ بیت

دی قلندر امردی گفت آشنای من توییپهلوی او رفته گفتم متکای من تویی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این دو بیت، شاعر به دوست خود اشاره می‌کند و او را به عنوان آشنایی نزدیک و مورد اعتماد معرفی می‌کند. در واقع، دوستی و نزدیکی او به دوستش را با نگاهی صمیمی و محبت‌آمیز بیان می‌کند و می‌گوید که در کنار او احساس راحتی و آرامش دارد، مانند متکایی که در زمان استراحت به آن تکیه می‌زند.

پیشینشمارهٔ ۱۷۲ - اشتکباز پسینشمارهٔ ۱۷۴ - شاعر

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی