پرش به محتوا

گنج

گنج›سیدای نسفی›شهر آشوب›شمارهٔ ۱۱۴ - کپانی

شمارهٔ ۱۱۴ - کپانی

۱ بیت

از غم آن شوخ کپانی فغان دارم چو سنجکرده سوداهای او ریش مرا ماش و برنج

خلاصه

هوش مصنوعی: غمی از عشق آن شوخ کپانی دارم که مانند سنج فریاد می‌زنم. او با عشقش مانند ماش و برنج، ریش مرا به هم ریخته است.

پیشینشمارهٔ ۱۱۳ - دیگ ریز پسینشمارهٔ ۱۱۵ - کهنه دوز

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی