شمارهٔ ۱۰ ۲ بیت سبب نظم رباعی اینست: زر چه بی دیوان بیگی محرمی داشته که او را خواجه المان می گفته اند؛ ملا این رباعی را به او گفته اند کارم به یکی بلای جان افتادهسودا به سرم جهان جهان افتاده فرزند عزیز من که دل نامش بودعمریست به دست الامان افتاده