شمارهٔ ۴

قافیه: ب۷ بیت

خواب نوشین سحر لقمهٔ چرب سرشبدعوی عشق خدا اینت عجب اینت عجب

عشق و دیبا و کتان این نبود عاشق راموی ژولیده کلاه است و تن خسته سلب

سخن از شاه و وزیر و ده و اصطبل و بدلمعنی عشق کسی اشهد بالله کذب

عاشق و دوستی شهر و وطن کفر است اینوطنش کوی حبیب است چه شام و چه حلب

جام اگر از کف یار است چه آدینه چه سبتمی گر از دست نگار است چه شعبان چه رجب

شیوه ی عاشقی ار میطلبی رو بشنونقل فرهاد عجم قصه ی مجنون عرب

هر کجا قامت رعنا رخ زیبا بینیدل در او بند و مپرسش زحسب یا زنسب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که عشق واقعی فراتر از ظواهر و مادیات است. شاعر از خواب نوشین و لذت‌های زودگذر صحبت می‌کند و به انتقاد از مفهوم‌های سطحی عشق می‌پردازد. او تأکید می‌کند که عشق نباید به ظاهری چون موی ژولیده یا لباس‌های فاخر محدود باشد. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که وابستگی به مکان‌های خاص مانند وطن در واقع کفر است و باید تنها به معشوق واقعی عشق ورزید. در نهایت، او از داستان‌های معروف عاشقانه مانند فرهاد و مجنون یاد می‌کند و تأکید می‌کند که عشق حقیقی باید عمیق و واقعی باشد، نه صرفاً بر اساس نسبت یا ظاهر.