رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱
ای آنکه مرا دهر زبان میدانیور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمینشاد است روانم که روان میدانی
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency