رباعی شمارهٔ ۱۰۰۴
گه باده لقب نهادم و گه جامشگاهی زر پخته گاه سیم خامش
گه دانه و گاه صید و گاهی دامشاین جمله چراست تا نگویم نامش
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency