غزل شمارهٔ ۴۹۸
فعل نیکان محرض نیکیستهمچو مطرب که باعث سیکیست
بهر تحریض بندگان یزداناز بد و نیک شاکر و شاکیست
نکر فرعون و شکر موسی کردبه بهانه ز حال ما حاکیست
جنس فرعون هر کی در منیستجنس موسی هر آنک در پاکیست
از پی غم یقین همه شادیستو از پی شادی تو غمناکیست
خاک باشی گزید احمد از آنشاه معراج و پیک افلاکیست
خاک باشی بروید از تو نباتگنج دل یافت آنک او خاکیست
ما همه چون یکیم بیمن و توپس خمش باش این سخن با کیست