غزل شمارهٔ ۴۳۱
عشوه دشمن بخوردی عاقبتسوی هجران عزم کردی عاقبت
بازگردی زان خسان زن صفتسوی این مردان چو مردی عاقبت
سیر گردی زان همه جفتان تو زودچونک فرد فرد فردی عاقبت
چون گل زردی ز عشق لالهایلاله گردی گرچه زردی عاقبت
چونک خاک شمس تبریزی شدینور سقفی لاجوردی عاقبت